پنجشنبه 1385/06/09
من جایی بودم که با تهرون ۴ساعت راهه ولی دمای اون وسط تابستون
به منفی ۱۷ درجه سانتی گراد میرسه
جای همتون خالی....
رفته بودم جایی که خیلی آرزو داشتم برم
به آرزوم رسیدم و رفتم قله علم کوه که در کلاردشته با ارتفاع ۴۸۵۰
عجب جای رویایی بود یه کوه واقعآ وحشی و زیبا
ای کاش زمونه جوری بود که همه باهم یه گروه با عقاید و علایق مشترک
تشکیل میدادیم و هر از چند گاهی به کوه و دشتی میرفتیم
تا آخرش هم حاضر بودم خرج تمام گروه رو به عهده بگیرم....
ولی افسوس...با اینکه یه آرزوی ساده هست ولی خیلی دور از دسترسه
ایشالا که دور و زمونه جوری بشه که که این چیزا راحت باشه...
جمعه 1385/06/03
تحول
من بلاخره برگشتم
دلم واسه این تهرون گند گرفته لک زده بود
برگشتم اما با یه اخلاق و رفتار و افکار جدید
من اونجا اینقدر بیکار بودم که کار شده بود فکر فکر فکر
باید یه تحولی به خودم و زندگیم بدم
از ده روز دیگه تا آخر سال تنها نیستم و مامان و بابا میان
واسم یه فکرایی دارن
ممنون از اونایی که تنهام نذاشتن
شرمنده که اونجا نمیتونستم جواب بدم
توی کشور به اون متمدنی دسترسی به اینترنت واسم
آسون نبود
ولی همون ۲ باری که اومدم واسم یه دنیا ارزش داشت
یه حرف و ادعای کاملآ کلیشه:
دیگه میخوام بین سر زدنهام یه کمی فاصله بدم
میخوام دو دستی بچسبم به خودم و درس و کار
دیگه میخوام زندگی کنم
راستی:هیچ جا صفای ایران رو نداره
